• Canto CO2 hai no aire atmosférico?…
• Canto CO2 hai no aire exhalado?…
• Canto CO2 hai no aire procedente dunha combustión de butano?…

Toma de mostras de aire

Tomamos mostras de aire dos tres tipos e deixámolas “gardadas” dentro dun globo.

Imaxes que amosan o inflado de globos:

Disolución detectora de CO2

Prepáranse catro matraces con:

• 25 ml de auga.
• Unha gota de NaOH.
• Unha gota de fenolftaleína.

O hidróxido sódico (NaOH) dalle á disolución un carácter básico.

A fenolftaleína é un indicador de pH, que se pon rosa coas bases e perde cor cos ácidos.

A man de Ramiro engade unha gota de NaOH nos catro matraces…E despois, unha de fenolftaleína. Vede cómo a disolución se pon rosa de inmediato:

Xa temos os matraces listos para dectectar a presenza abondosa ou escasa de CO2:

Engadir aire con CO2 nos matraces

Introducimos agora o aire con CO2 recollido nos globos dentro dos matraces. As disolucións perderán a cor rosa, porque cambiará o pH (O CO2 contrarresta o carácter básico das disolucións preparadas).

Se a mostra de aire ten moito CO2 será un proceso rápido e se ten pouco será máis lento:

• Engadimos aire exhalado, e a disolución tarda 69 segundos en perder a cor. Nas fotografías seguintes pódese ver a cor da disolución en tres momentos diferentes:

• Engadimos aire da combustión do butano e o proceso dura 34 segundos :

“Quincalla sonora”

• Esta peza de percusión inclúe sons de varios instrumentos feitos polos alumnos e alumnas con material de refugallo. Como poderedes comprobar vós mesmos neste vídeo, é unha marabilla.

“Le valse d’Amelie”

• Para este delicado vals tivemos aos alumnos de 2º de BAC, a un acordeonista de excepción e, como non, a Belén para dirixilos a todos.

“Manu Chao Mix”

• Lástima que hoxe non vos poidamos ofrecer esta peza completa, problemas técnicos!. Mentres non remata a fase de produción deste vídeo, ofrecémosvos un anaquiño.

“Non hai castañas”

• As rapazas do coro interpretan unha peza, composta por Belén, que fai alusión aos efectos visibles do cambio climático. Non hai castañas, nen cogomelos…

Alumnos e alumnas de 1º de BAC D interpretaron:

“Van Dieman’s Land”

“The Scientist”

Instantánea de algúns dos protagonistas

Alumnos e alumnas de 1º de BAC BCF interpretaron:

“Memoria da noite”

“Little elephant walk”

Instantánea de algúns dos protagonistas

“The Lion Sleeps Tonight”

Os profesores e profesoras, alumnos e alumnas, e todos os espectadores aplaudiron con insistencia a totalidade dos concertos celebrados ata hoxe. Seguro que mañán teremos que ampliar o hall do instituto para collermos todos…

Parabéns para artistas, todos e todas!!

“Sansa kroma”

Instante da bonita interpretación que fixeron alumnos e alumnas de 4º de ESO: 

“Vente del’Est” e “Canon das pitas ilustradas”

O coro que ensaia con Belén, unha das nosas profesoras de música, ofreceunos dúas interpretacións que gustaron a todos os espectadores.

“Maple Leaf Rag”

Velaí a sorpresa que nos deron Miguel e Belén, dous dos profes de música do noso instituto:

No noso escenario de sempre, o hall do instituto, tivo lugar o día 5 de maio este divertido xogo, no que puideron participar todos os alumnos, alumnas, e algún profesor!, para reordenaren o panel da fotografía, e colocaren en cada lugar a palabra axeitada.

Quedou claro que imos camiño de sermos políglotas…

• Antes de empezar atopámonos cun panel con espazos adicados a varias linguas: castelán, galego, inglés, portugués, francés e alemán. Nas beiras hai un montón de palabras que deberemos ir colocando onde lle corresponda…

•  Os alumnos  e alumnas empezaron a animarse…

•  Seguían a buscar o lugar axeitado para cada palabra…

Cando rematou o recreo tiñamos feita unha boa parte…

• O matraz A simula unha atmósera de referencia, libre de dióxido de carbono.
• O matraz B simula unha atmósfera rica neste gas de efecto invernadoiro.
• Ambos recipientes, sempre tapados, son sometidos a un aumento de temperatura por estaren expostos a un foco de calor. Os dous teñen inserida a sonda dun termómetro para medirmos a temperatura.
• Cal se quentara máis….?

• O dióxido de carbono conséguese cunha mestura de vinagre e bicarbonato. A reacción química que se produce é a seguinte:

• Despois de dúas horas e media, o rexistro de temperaturas que os alumnos fan, indica que o CO2 é un gas de efecto invernadoiro, xa que a súa presenza vai acompañada dun aumento de temperatura de 1,2 graos centígrados.

• Detalle da última medida de temperatura do recipiente B

Dúas horas despois de instalar o noso “simulador”…

 
O vaso A non sofre o efecto invernadoiro, e presenta unha temperatura menor, aínda que estea quentado polo mesmo foco de calor que o vaso B.
 
 
 
 

O vaso B, que sofre o efecto invernadoiro, aumentou a súa temperatura case nun grao centígrado.

Atentos! Durará varias horas…

Experimento: Simulando no hall do instituto o desxeo producido polo aumento de temperatura…

• Poñemos auga “mariña”, o mesmo volume, en tres cubetas distintas: unha será un referente de nivel da auga despois do desxeo, e as outras dúas actuarán de Ártico e Antártida.
• Poñemos xeo na “Antártida”, pousado sobre terra firme.
• Poñemos xeo no ”Ártico”, mergullado na auga.

Unha liña azul indica o nivel inicial da auga, antes de botarlle o xeo. Ao cabo das horas… derrétese.

• No Ártico non aumenta nin diminúe o nivel das augas. Por que?.

• Na Antártida aumenta o nivel das augas. Por que?

A resposta a estas preguntas e a outras moitas, neste blogue proximamente…